The Legends Journal of European History Studies

ISSN: 2718-0190

“No Island is an Island”: The Byzantine Mediterranean in The Early Middle Ages (600s-850s)

Author:

Number of pages:
57-80
Year-Number:
2020-1

Batı ve Doğu Bizans Akdenizinin büyük adaları, Konstantinopalitan imparatorluğunun çevresinde izole ve marjinal yerler olarak görüldüğü için tarih yazımının boşluğunda kaybolurlar. Edebiyat ve diğer kaynaklar adaları sadece sürgün yerleri ve deniz sınırlarındaki askeri karakollar olarak görmezden gelmelerine rağmen son zamanlarda arkeoloji ve materyaller/ maddi kültür adaların “bağlantı alanları” olarak oynadıkları role ışık tuttu. Bunun nedeni Akdeniz‟i çaprazlayan ticaret yolları boyuncaki stratejik konumlarının yanında aynı zamanda adaların genellikle günün askeri ve siyasi gereklilikleri tarafından şekillendirilen uyarlanabilir özel stratejiler sunmasıdır. Aslında, bu makale, arkeoloji ve maddi kültürün (madeni para, kurşun mühürler ve her şeyden önce seramikler gibi) oldukça kıt edebi ve belgesel kaynaklarla eşleştirilmiş olarak bize yukarıda belirtilen adalarda, belirli bir ekonomik refah düzeyine işaret eden yeterli kanıt sağladığı tartışılacaktır. Bu makale aynı zamanda, yerel, seküler ve dini elitlerin talep seviyelerindeki devamlılıktan kaynaklanan yerel eser üretimindeki süreklilik ile birleşen dirençli ada ekonomisi, Akdeniz'in diğer bölgeleri (Karolenj veya Müslüman) ile sık olmasa da düzenli olarak bölgesel ve alt-bölgesel temaslarının yanı sıra Bizans siyasi, sosyo-kültürel ve ekonomik “kıyı şeridinin” bir parçası olduğunu göstermeye çalışacaktır.

Keywords


Large islands of the western and eastern Byzantine Mediterranean are often caught in a historiographical vacuum because they are regarded as isolated and marginal places at the peripheries of Constantinopolitan empire. In fact, although literary and sources dismiss them simply as places of exile or distant military outposts along maritime frontiers, archaeology and material culture have recently shed light on the role they played as “spaces of connectivity”. This is due not only to their strategic locations along the commercial shipping routes crisscrossing the Mediterranean but also because islands often presented peculiar adaptive administrative strategies molded by the military and political exigencies of the hour. In fact, this paper will argue that archaeology and material evidence (like coins, lead-seals and above all ceramics) as paired with the rather scarce literary and documentary sources give us enough evidence pointing to a certain degree of economic prosperity on the abovementioned islands during the period under scrutiny as they continued to play an important role in the political, fiscal, administrative and religious structures of the Byzantine empire. Indeed, this paper will also try to show that a resilient insular economy paired with the continuity on local production of artefacts entailed by the persistence of levels of demand on the part of the local secular and religious elites and regular if not frequent regional and sub-regional contacts with other areas of the Mediterranean (Carolingian or Muslim) as well as remaining part and parcel of the a Byzantine political, socio-cultural and economic “coastal” koiné.

Keywords

Article Statistics

Number of reads 637
Number of downloads 408

Share

The Legends Journal of European History Studies
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.